از روزهای افتخار تا روز های رکود

جوادنجاتی ✍️: از روزهای افتخار تا روزهای رکود::  کشتی کرمانشاه سال‌ها یکی از نام‌های بزرگ و پرافتخار کشتی ایران بوده است؛

سرزمینی که پهلوانان بزرگی را به کشتی کشور معرفی کرد و نام کرمانشاه را در میادین ملی و بین‌المللی بر سر زبان‌ها انداختند . اما امروز باید با صراحت و بدون تعارف گفت که حال کشتی کرمانشاه چندان خوب نیست. این رشته که روزگاری مملو از شور، رقابت، جوانمردی و پهلوانی بود، امروز با مشکلات و نگرانی‌های جدی روبه‌روست.

یکی از مهم‌ترین نگرانی‌ها، ریزش بیمه‌شدگان و کاهش جمعیت اماری کشتی‌گیران است. وقتی تعداد نوجوانان و جوانانی که وارد سالن‌های کشتی می‌شوند کمتر می‌شود، طبیعی است که چند سال بعد با کمبود پشتوانه و استعدادهای جدید مواجه شویم. کشتی بدون نوجوان و نونهال،آینده‌ای نخواهد داشت واین زنگ  شوم بصدا درآمده است .

از طرف دیگر، کم‌رنگ شدن فرهنگ پهلوانی و احترام به بزرگان نیز زنگ خطری جدی است ، کشتی فقط خاک کردن حریف و گرفتن مدال نیست؛ کشتی یعنی احترام به استاد، مربی، پیشکسوت، حریف و حتی تحمل شکست .

روزگاری مرام و معرفت بخش جدایی‌ناپذیر کشتی بود و عنوان «پهلوان» ارزش بسیار بیشتری از یک مدال گرفتن داشت اما امروز بسیاری از اهالی کشتی از وضعیت موجود ناراضی‌اند؛ از کمبود توجه به پایه‌ها، از مشکلات اقتصادی باشگاه‌ها، از کاهش انگیزه مربیان و کشتی‌گیران و از فاصله‌ای که میان ظرفیت واقعی کشتی کرمانشاه و جایگاه فعلی آن ایجاد شده است.

تلخ‌تر از همه اینکه کرمانشاه در بسیاری از بخش‌ها از استان‌هایی که روزگاری پشت سر ما بودند، عقب افتاده است. استان‌هایی که با برنامه‌ریزی، استعدادیابی، حمایت از باشگاه‌ها و توجه جدی به رده‌های پایه حرکت کردند و امروز ثمره آن را می‌بینند.

البته هنوز دیر نشده است. کشتی کرمانشاه هنوز سرمایه‌های بزرگی دارد؛ پیشکسوتان، مربیان دلسوز، قهرمانان، استعدادهای جوان و مردمی که همچنان عاشق این ورزش هستند.

اما برای بازگشت به روزهای پرافتخار همدلی، برنامه‌ریزی، شفافیت و کار واقعی لازم است نه عکس  و ژست گرفتن های پوشالی و دادن احکام سوری به آدم های که نه وقت کار دارند نه انگیزه و نه ایده ای و....

باید از پایه شروع کرد، سالن‌های کشتی را دوباره به محل حضور خانواده‌ها و نوجوانان تبدیل کرد، از مربیان دلسوز حمایت کرد، استعدادها را حفظ کرد و فرهنگ پهلوانی و احترام را دوباره به قلب کشتی برگرداند.

( کشتی کرمانشاه نباید فقط خاطره‌ای از گذشته باشد ... )

هنوز هم میتوان با برادری با تعصب و تعهد و بدور از منیت و غرور دوباره ساخت، دوباره جان داد و دوباره کرمانشاه را به جایگاهی رساند که شایسته نام و تاریخ کشتی این دیار است.

پی‌نوشت :  رفقای خوبم ، هیت نشینان عزیز ، مربیان و قهرمانان خارج از گود اگر امروز برای نجات کشتی کرمانشاه کاری نکنیم ، فردا شاید فقط از روزهایی صحبت کنیم که دیگر تکرار نمیشوند و فقط آلبومی قدیمی از افتخارات خواهیم داشت ... . 

#کشتی_کرمانشاه_را_در_یابیم